certować się


certować się
{{stl_51}}{{LABEL="twpldecertowacacutespsieogon"}}{{/stl_51}}{{stl_39}}certować się{{/stl_39}}{{stl_41}} (-uję){{/stl_41}}{{stl_6}} fam.{{/stl_6}}{{stl_7}} sich zieren; (viel) Umstände machen ({{/stl_7}}{{stl_9}}z{{/stl_9}}{{stl_41}} I{{/stl_41}}{{stl_7}} mit{{/stl_7}}{{stl_41}} D{{/stl_41}}{{stl_7}}){{/stl_7}}

Słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • certować się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, certować siętuję się, certować siętuje się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wzbraniać się przed czymś, wymawiać się od czegoś grzecznościowo, dla zachowania przyjętych form; robić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • certować się — ndk IV, certować siętuję się, certować siętujesz się, certować siętuj się, certować sięował się «wymawiać się nieszczerze od czegoś; robić ceregiele, ceremonie; droczyć się; cackać się» Certować się z podaniem ognia. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • handryczyć się — ndk VIb, handryczyć sięczę się, handryczyć sięczysz się, handryczyć sięycz się, handryczyć sięczył się pot. «sprzeczać się, spierać się; certować się» Handryczyć się po całych dniach. Handryczyć się o coś. Handryczyć się z kimś. ‹z niem.› …   Słownik języka polskiego

  • ceregielować się — ndk IV, ceregielować sięluję się, ceregielować sięlujesz się, ceregielować sięluj się, ceregielować sięował się pot. «robić ceregiele; certować się, ceremoniować się» Jedz, nie ceregieluj się. Ceregielować się z dziećmi …   Słownik języka polskiego

  • ceremoniować się — ndk IV, ceremoniować sięniuję się, ceremoniować sięniujesz się, ceremoniować sięniuj się, ceremoniować sięował się «robić ceremonie; przesadnie przestrzegać form towarzyskich, zachowywać się etykietalnie, sztywno; certować się» Ceremoniować się o …   Słownik języka polskiego

  • ceregielić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, ceregielić sięlę się, ceregielić sięli się, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} grzecznościowo wymawiać się, wzbraniać się przed czymś, wynajdując nieistotne przeszkody, zastrzeżenia; robić ceregiele, certować się : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kramarzyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} certować się, spierać się przez dłuższy czas : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kramarzyć się z nieproszonym gościem, z pijakiem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • certolić się — ndk VIa, certolić sięlę się, certolić sięlisz się, certolić sięol się, certolić sięlił się posp. → certować się …   Słownik języka polskiego

  • certowanie się — n I rzecz. od certować się …   Słownik języka polskiego

  • ceremonia — ż I, DCMs. ceremonianii; lm D. ceremonianii (ceremonianij) 1. «uroczysty akt, obrzęd przebiegający według ustalonego planu, zwykle z zachowaniem tradycyjnych, symbolicznych form» Dworska, kościelna ceremonia. Ceremonia pogrzebowa. Ceremonia… …   Słownik języka polskiego

  • ceregiela — ż I, DCMs. ceregielali; lm D. ceregielali zwykle w lm «zbyteczne, konwencjonalne grzeczności, ceremonie, wymawianie się, wysuwanie nieistotnych skrupułów, zastrzeżeń; certowanie się» Zbędne ceregiele. Zrobić coś po długich ceregielach, z wielkimi …   Słownik języka polskiego